Het komt helaas voor dat eigenaren hun huis ontvluchten uit angst voor hun furieuze kat. Poeslief heeft aangevallen en de eigenaar wilde alleen maar zorgen dat een gevecht niet escaleerde of de bange kat redden van de visite. Zo’n aanval vaak ingrijpende gevolgen voor mens en dier. Maar dit had misschien kunnen worden voorkomen; daarom deze blog. Na onzindelijkheid staat agressie (tegen mens of dier) hoog op de lijst van gedragsproblemen bij katten. Logisch, want deze 2 zaken beïnvloeden namelijk ook ons eigen leven. Behalve scherpe tanden en klauwen heeft een kat enorm veel pit en lenigheid wanneer zij aanvalt. De drijfveren voor het aanvallen kunnen voortkomen uit schrik, angst, pijn of territoriumverdediging. Bij het uithalen naar mensen is er vaak sprake van angst-, frustratie-, spel-, of afgeleide agressie. Toch zijn katten meesters in het vermijden van agressie en zetten zij deze strategie in eerste instantie alleen in ter verdediging. Om verwondingen te voorkomen (het zijn immers solitaire jagers), vermijden ze liever een conflict door zich terug te trekken, zich te verstoppen, of door omhoog te klimmen om een situatie veilig te kunnen overzien. Pas als dit niet lukt en alle door de kat gegeven waarschuwingssignalen genegeerd zijn, zal ze vechten tot ze een uitweg ziet. Kattenbeten bij mensen komen meestal direct na het ”hanteren” van een kat voor, zoals bij het optillen, aaien, nagels knippen, pillen, etc. De kat waarschuwt dat ze het zat is  maar de mensen zijn gefocust op hun bezigheid en letten daardoor niet op de waarschuwingssignalen van de kat, dus Tijgertje flipt en bijt van zich af. Katten leren snel dat blazen en uithalen helpt wanneer ze belemmerd worden. Maar vaker proberen ze conflicten te sussen met waarschuwingssignalen zoals: zwiepende staart, oren platleggen, verstijven van schouders en poten, vergroten van de pupillen, blazen, spugen, grommen of heel snel hoog protesteren.

Tip 1:  Laat een agressieve kat altijd met rust totdat ze gekalmeerd is, al duurt het uren! Om escalatie te voorkomen mag je nooit straffen of schreeuwen, dat is trouwens altijd een slecht idee.  Wij mensen zijn zo ontzettend groot en intimiderend in verhouding tot zo’n klein diertje! Een opgewonden kat is niet voor rede vatbaar en is maar met 2 dingen bezig: vechten of vluchten. Laat de kat niet schrikken en loop heel rustig weg (slow motion) van de plaats waarin zij zich bevindt. Geef haar ruimte om te vluchten en jaag haar niet op. Zet desnoods alle kamerdeuren open.

Tip 2. Kijk de kat niet rechtstreeks aan en maak geen contact; als ze gekalmeerd is komt ze vanzelf weer te voorschijn. Wil ze de woonkamer niet uit en blijft ze daar heen en weer ijsberen met een stramme rug en hoge voorpoten? Probeer haar dan voorzichtig met bescherming van een deken, een oven bakblik of een grote boodschappen tas voorzichtig naar een andere kamer te dirigeren. Zorg ervoor dat daar haar kattenbak, water en voer en een schuilplek zoals een kartonnen doos met een dekentje klaar staat en doe zo nodig de gordijnen dicht zodat ze de komende uren rust heeft en kan kalmeren.

Tip 3. Wanneer de kat gekalmeerd is, ga je haar er natuurlijk niet op aanspreken, want ze heeft geen idee waarom jij haar anders benaderd dan ervoor. Het is raadzaam om snel deskundige hulp van een dierenarts in te schakelen voor een lichamelijke check-up en een kattengedragstherapeut om de motivatie voor de agressie te achterhalen en om te voorkomen dat het niet weer gebeurd.  Als je jouw kat niet meer vertrouwd is het een goed idee om en haar even niet meer op je slaapkamer toe te laten als je slaapt.

Fotocredit: Freeimages.com/Gerd Marstedt/file ID # 1552046