Het zal je maar overkomen op je oude dag: herplaatsing omdat je baasje is overleden. Na weken in een beperkte ruimte in een opvang, waar je dag en nacht in je doos verscholen zat, kom je ineens in een grote kamer terecht i.p.v. het kleine vertrouwde huisje waar jij jouw dagen rustig doorbracht met het oude baasje. Nu zit je bij jonge mensen die je niet kent, maar die het beste met jou voor hebben ook al besef je dat nu niet. Hulpeloos en bevroren zo zat je er de eerste weken bij; ondanks alle goede bedoelingen van jouw lieve personeel. Je was eigenlijk maar een saaie poes die de hele dag verscholen zat zonder op onderzoek uit te gaan. Dat kwam niet omdat je oud was maar omdat jij je nog niet veilig voelde door alle gebeurtenissen in je leven. Je was je vertrouwde omgeving en de controle over je leven in een klap kwijtgeraakt. Tijdens het hele proces ben ik de afgelopen weken van je gaan houden en mijn hart maakte een sprongetje bij elke keer dat het ons lukte om jou over je eigen schaduw heen te laten stappen en jouw zelfvertrouwen met de week en later met de dag toenam. Je bent niet langer hulpeloos en leerde stapje voor stapje weer controle over jouw eigen leven terug te nemen en jouw levenslust kwam weer terug. Ik had mij al voorgenomen dat wanneer je het niet zou redden in het grote nieuwe huis, jij bij mij je veilige haven zou vinden. Maar jij lieve saaie poes begon zelfs weer te spelen! Je ging het huis ontdekken en je springt zelfs nu op schoot! Lieve dappere oude poes, ik ben zo trots op jouw veerkracht en zo blij dat jij bij geweldige mensen met engelengeduld terecht gekomen bent. Nu een paar weken later willen zij je voor geen geld meer missen en dat is waar we het voor doen. Bedankt dat ik met jou mee mocht reizen, het ga je goed.